X
تبلیغات
رایتل

تولد سبز

تقدیم به آنها که در جنبش سبز متولد شدند یا تولدی دوباره داشتند.

برنامه اتمی ایران،اهرم سرکوب آزادی یا حفظ منافع ملی؟

ایران / سیاسی

برنامه اتمی ایران،اهرم سرکوب آزادی یا حفظ منافع ملی؟

محمود 
احمدی نژاد، رئیس دولت دهم

محمود احمدی نژاد، رئیس دولت دهم

۱۳۸۹/۰۲/۲۴
جمهوری اسلامی در داخل کشور با جنبش آزادی خواهی ایرانیان برای حقوق شهروندی و در عرصه بین المللی با بلوک مخالفان سیاست خارجی و برنامه های اتمی خود رو در رو است اما این دو عرصه نه دو سپهر جداگانه که عناصری از یک مجموعه واحد را شکل می دهند.

گروه بندی های متفاوت سیاسی،امنیتی و نظامی موافقان و مخالفان برنامه های اتمی جمهوری اسلامی در داخل کشور و در سطح بین المللی در یک مقوله نمی گنجند.

این گروه بندی های گاه نامتجانس مواضع تحلیلی و کارشناسی خود را بر منافع سیاسی،اقتصادی و امنیتی متفاوت و گاه متضاد اتخاذ و با تحلیل های گاه مغایر مدلل می کنند.

پرونده اتمی ایران با ساختار استبدادی و با سیاست خارجی جمهوری اسلامی،به ویژه با ضدیت با اسرائیل و حمایت این حکومت از گروه های تندرو فلسطینی و لبنانی،با تنش سی ساله در رابطه ایران و آمریکا،با مواضع ایران در عراق، افغانستان،امارات متحده عربی،پاکستان و عربستان سعودی،با نقش مادی و معنوی ایران در جهان اسلام و با موقعیت این کشور به عنوان یکی از تولید کنندگان اصلی نفت و گاز جهان گره خورده و موقعیت ژئوپولیتیکی ایران در یکی از حساس ترین و بحرانی ترین مناطق جهان،خاورمیانه و خلیج فارس،بر پیچیدگی آن می افزاید.

پرونده اتمی ایران همچنین با بحران سیاسی داخلی،سرکوب خشن جنبش آزادی خواهی و رقابت جناح های درون حکومتی،با ساختار استبدادی حکومت و پایمال کردن حقوق مدنی مردم و با تلاش جمهوری اسلامی برای کسب هژمونی تندروترین گرایش ها در میان مسلمانان جهان پیوندی تنگاتنگ دارد.

آیا مردم ایران از برنامه اتمی حمایت می کنند؟

نظام جمهوری اسلامی می کوشد تا با تقویت عواطف و احساسات ناسیونالیستی مردم ایران تنش در روابط جمهوری اسلامی با اسرائیل،آمریکا و اروپا را به اهرمی برای جلب حمایت مردم ایران از خود بدل کند.

در این بستر دستیابی به تکنولوژی غنی سازی اورانیوم نیاز و خواستی ملی تعریف و «توطئه بین المللی علیه استقلال و جمهوری اسلامی» به توجیهی ملی و مذهبی برای سرکوب خشن هواداران دموکراسی بدل شده است.

تاکید بر حق برابر ایران،انتقاد از سیاست دوگانه آمریکا و اتحادیه اروپا در قبال کشورهای دارنده سلاح اتمی به ویژه اسرائیل،اشاره به سلطه طلبی قدرت های جهانی و.. از مولفه های اصلی گفتمانی است که در توجیه مواضع سرکوب گرانه جمهوری اسلامی مطرح می شود.

مردم ایران بیش از حاکمان خود بهای سنگین تحریم های اقتصادی و انزوای بین المللی کشور را،که از پیامدهای برنامه اتمی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی است،می پردازند اما هیچ تحقیق میدانی و آماری در باره حد،میزان و کیفیت حمایت یا مخالفت مردم ایران از برنامه های اتمی دولت جمهوری اسلامی در دست نیست.

نظام حاکم،بسیاری از رسانه ها و برخی گروه ها و گرایش های سیاسی منتقد جمهوری اسلامی ادعا می کنند که اکثریت مردم ایران به انگیزه های ناسیونالیستی از برنامه های اتمی جمهوری اسلامی حمایت می کنند.درستی یا نادرستی این نتیجه گیری کلی را که بر دلایل ذهنی استوار است،جز با تحقییات میدانی نمی توان اثبات یا رد کرد.

دلایل موافقان و مخالفان برنامه اتمی

در میان کارشناسان اقتصادی و امنیتی ایرانی و غیر ایرانی نیز گرایش های متفاوتی در باره برنامه اتمی جمهوری اسلامی و ابعاد به هم پیوسته اقتصادی و امنیتی آن مطرح می شود.

کارشناسان موافق برنامه اتمی ایران دستیابی ایران به تکنولوژی غنی سازی اورانیوم با غلطت بالا،ساخت و راه اندازی نیروگاه های اتمی برای تامین انرژی مورد نیاز کشور و رسیدن ایران به مرحله توانائی تولید بمب اتمی،و نه لزوما تولید آن را،مولفه ای ضروری در حفظ امنیت ملی و توسعه اقتصادی و صنعتی می دانند.

کارشناسان مخالف برنامه اتمی ایران بر خطرناک بودن انرژی اتمی و ضرورت جایگزینی آن با انرژی های با صرفه تر و بی خطر تاکید کرده و با اشاره به خطرات ایمنی و هزینه بالای غنی سازی و نیروگاه ها و تاثیرات منفی تحریم های اقتصادی برنامه اتمی جمهوری اسلامی را اتلاف سرمایه های ملی،سدی در برابر جذب سرمایه و تکنولوژی خارجی و مانعی جدی در راه توسعه اقتصادی ارزیابی می کنند.

از این منظر برنامه اتمی ایران با دامن زدن به رقابت تسلیحاتی در منطقه در عرصه اتمی امنیت ملی ایران را با مخاطرات بیش تری مواجه می کند.

برخی دولتمردان و تحلیل گران نظامی و امنیتی ایران تولید بمب اتمی یا توانائی تولید آن را تضمینی برای جلوگیری از حمله نظامی به کشور معرفی می کنند.

مخالفان اما بر آن اند که برانگیختن خصومت بیش تر در منطقه و جهان علیه ایران و دامن زدن به رقابت تسلیحاتی در منطقه حساس و بحرانی خارمیانه و خلیج فارس امنیت ایران را با مخاطرت جدی مواجه کرده و منطقه را با بحرانی با نتایج پیش بینی ناپذیر رو در رو می کند.

هیچ دولت و کشوری در جهان با بهره برداری صلح آمیز ایران از انرژی اتمی مخالف نیست یا دستکم هیچ کس در جهان چنین ادعائی را مطرح نکرده است اما سوخت نیروگاه های اتمی،اورانیوم با غلطت بالا را می توان برای تولید بمب اتم نیز به کار برد.

برخی کشورهای اروپائی،از جمله فرانسه،در یکی دو سال اخیر قراردادهای پرسودی را برای ساخت و راه اندازی نیروگاه های اتمی در امارات متحده عربی و عربستان سعودی امضاء کرده اند.

در این قراردادها سوخت نیروگاه ها،اورانیوم با غلطت بالا،در فرانسه تولید شده و بازمانده آن نیز به کشور تولید کننده بازگردانده می شود.روسیه و ایران نیز قرارداد مشابهی را در مورد نیروگاه هزار مگاواتی بوشهر امضا کرده اند.

جمهوری اسلامی با این استدلال که کشورهای تولید کننده سوخت هر گاه که بخواهند می توانند از اجرای قرارداد سرباز زده و نیروگاه های اتمی را فلج و کشور را با بحران انرژی مواجه کنند،این نوع قراردادها را نامطلوب دانسته و برای دستیبای به تکنولوژی تولید سوخت با غلطت بالا تلاش می کند.

تامین سوخت تنها نیروگاه اتمی ایران در بوشهر را روس ها بر عهده دارند. مخالفان برنامه اتمی ایران با اشاره به که ایران نیروگاه اتمی دیگری ندارد،به به برخی اسناد و مدارک محرمانه،که از تلاش ایران برای تولید بمب حکایت می کنند،و به تولید انبوه موشک های دوربردی که می توانند به کلاهک های اتمی مجهز شوند استناد کرده و بر آن اند که هدف غنی سازی اورانیوم در ایران نه تولید سوخت نیروگاه های ناموجود که انباشت مواد برای تولید بمب اتمی است.

ایران از بزرگ ترین تولید کنندگان نفت است و پس از روسیه بزرگ ترین ذخائر گاز جهان را در اختیار دارد.مخالفان برنامه اتمی ایران با استناد به این واقعیت و با اشاره به خطرات ایمنی نیروگاه های اتمی بر آن اند که ایران به انرژی اتمی نیاز ندارد.

جمهوری اسلامی اما به پایان پذیربودن سوخت های فسیلی نفت و گاز اشاره کرده و مدعی است که اجرای برنامه توسعه بیست ساله بدون تامین انرژی از منبع نیروگاه های اتمی ممکن نیست.قوانین بین المللی نیز حق بهره برداری صلح آمیز از انرژی اتمی را برای همه کشورها به رسمیت شناخته اند.

برخی گرایش های قدرتمند در دولت های اروپائی می کوشند تا دستیابی ایران به تکنولوژی غنی سازی را با تغییر سیاست خارجی جمهوری اسلامی در خاورمیانه معامله کنند.

از این منظر اگر جمهوری اسلامی از مخالفت با صلح خاورمیانه و از حمایت گروه های تندرو در فلسطین و لبنان دست برداشته و با اهداف دراز مدت آمریکا و اروپا در افغانستان و پاکستان و عراق همراه شود، تحمل ایران مجهز به بمب اتمی چندان دشوار نیست و مجهزکردن عربستان و ترکیه به بمب اتمی می تواند توازن وحشت را برقرار کند.

مخالفان این سیاست در اروپا اما اتمی شدن ایران را زمینه مناسبی برای اوج گیری رقابت تسلیحاتی در عرصه اتمی در منطقه می دانند و این رقابت را خطری جدی برای امنیت و ثبات منطقه و جهان ارزیابی می کنند.


امنیت ملی و اتم


دولتمردان و به ویژه رهبران سپاه پاسداران برای توجیه مسلح شدن ایران به بمب اتمی به حمله عراق به ایران استناد و تصویری ناامن از موقعیت ایران ترسیم می کنند.

در این تصویر آمریکا و اسرائیل دشمنان اصلی جمهوری اسلامی در جهان و عربستان سعودی رقیب عمده این نظام در منطقه است.

برخی همسایگان ایران،از جمله عراق در گذشته و امارات متحده عربی در گذشته و اکنون،سودای تصرف بخش هائی از خاک ایران را در سر دارند.

منابع نفتی و رژیم حقوقی دریای خزر در شمال ایران موضوع مناقشه ای جدی است و جمهوری آذریابجان و دیگر همسایگان شمالی ایران از پشتیبانی آمریکا برخورداراند.

جمهوری اسلامی در همه مرزهای خود در محاطره ارتش آمریکا است.بحران سیاسی و نظامی در افغانستان و پاکستان تداوم یافته است،.

عربستان سعودی می کوشد تا از بدل شدن ایران به بزرگ ترین قدرت منطقه خلیج فارس جلوگیری کند،بحران سیاسی و امنیتی در عراق به بستر تنش مهمی بین ایران و کشورهای عربی به ویژه عربستان بدل شده است و...

برخی مولفه های تصویر رهبران سپاه پاسداران با واقعیت ها منطبق و برخی محصول سیاست خارجی ایران است.

نظامی که در داخل کشور به استبداد متکی و با جنبش اعتراضی گسترده رو به رو و در همه مرزهای خود با تنش بالقوه و بالفعل درگیر است،بمب اتمی یا توانائی تولید آن را تضمینی برای حفظ خود می داند و فراموش می کند که استبداد و نارضایتی مردم حکومت قدرتمند اتحاد شوروی را،که بزرگ ترین یا دومین زرادخانه اتمی و موشکی جهان را در اختیار داشت،از پای درآورد.
+ نوشته شده در پنج‌شنبه 13 خرداد‌ماه سال 1389ساعت 02:03 ب.ظ توسط شبنم زنده زبان نظرات (0)