دیدگاه زیبای گاندی: 7 موردخطرناک!

  از نظر گاندی هفت موردی که بدون هفت مورد دیگر خطرناک هستند: 
 1-ثروت، بدون زحمت 

 2-لذت بدون وجدان
 3-دانش، بدون شخصیت
 4-تجارت، بدون اخلاق
 5-علم، بدون انسانیت
 6-عبادت، بدون ایثار
 7-سیاست، بدون شرافت  

  این هفت مورد را گاندی تنها چند روز پیش از مرگش بر روی یک تکه کاغذ نوشت و به نوه‌اش داد. 

کهریزک و روایتی که خشم مرتضوی را برانگیخت

با وجود گذشت بیشتر از دو ماه و اندی از تعطیلی بازداشتگاه کهریزک، پرونده این بازداشتگاه هنوز باز است.

پنجم مرداد ماه زمانی که موج اعتراضات بعد از انتخابات ریاست جمهوری در اوج خود بود، آیت الله علی خامنه ای رهبر ایران دستور تعطیلی بازداشتگاهی"غیراستاندارد" را صادر کرد که یک روز بعد مشخص شد نام این بازداشتگاه کهریزک است.

جایی که ده سال پیشتر وقتی نیروی انتظامی با هدف پاکسازی منطقه خاک سفید موسوم به "جزیره" در شرق تهران از آن استفاده کرد تا مدتها بلااستفاده بود ولی بعد از اجرای طرح امنیت اجتماعی که سرتیپ احمدرضا رادان جانشین فرمانده نیروی انتظامی دنبال می کرد کهریزک به محل بازداشت"اراذل و اوباش" تبدیل شد.

این بازداشتگاه تا میانه تابستان ناشناخته بود اما در جریان اعتراضات بعد انتخابات ریاست جمهوری به دلیل رفتار غیر انسانی، تجاوز و آزار جنسی و مرگ چند تن از معترضان بازداشتی شهرت جهانی پیدا کرد.

با وجود گذشت بیشتر از دو ماه و اندی از تعطیلی این بازداشتگاه، پرونده این بازداشتگاه هنوز باز است و هر روز ابعاد تازه ای از این ماجرا فاش می شود.

روایت هایی متفاوتی از این بازداشتگاه، نحوه برخورد با بازداشتی ها و تعطیلی آن منتشر شده است. تازه ترین روایت پای سعید مرتضوی دادستان سابق تهران را به آن ماجرا باز کرده است.

آقای مرتضوی که اکنون معاون غلامحسین محسنی اژه ای دادستان کل کشور است، نامه ای به علیرضا زاکانی نماینده اصولگرای تهران و مدیر مسئول مجله پنجره نوشته و در آن "اتهام نافرمانی" از دستور آیت الله علی خامنه ای رهبر ایران برای تعطیلی بازداشتگاه کهریزک را رد کرده است.

دو روایت از تعطیلی کهریزک

مجله پنجره در شماره یازدهم خود که ۲۸ شهریور منتشر شده، گزارشی مفصلی از وقایع مرتبط با کهریزک منتشر کرده است. بخشی از این گزارش روزشمار وقایع مرتبط با کهریزک است که از بیست وششم خرداد یعنی چهار روز بعد از برگزاری انتخابات آغاز می شود.

مجله پنجره در شماره یازدهم خود گزارش مفصلی در باره کهریزک منتشر کرده است

بنابر این گزارش چهار روز بعد از انتخابات ریاست جمهوری یک گروه بیست و دو نفری از دستگیر شدگان بعد از انتخابات به کهریزک منتقل شده اند. ولی از نظر این نشریه همه چیز از هیجدهم تیر شروع می شود که در آن روز پلیس ۲۷۰ نفر را دستگیر و ۱۴۵ نفر آنها را روز جمعه نوزدهم تیر به کهریزک منتقل می کند.

به نوشته این نشریه، سه روز بعد از آن در روز بیست و دوم تیر خبر "نگهداری بازداشت شدگان در کنار اراذل و اوباش و ضرب و شتم بازداشت شدگان" به گوش آیت الله خامنه ای می رسد و آقای خامنه ای به سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی دستور می دهد که همان روز "باید بازداشتگاه کهریزک تعطیل و در صورت نیاز، بازداشت شدگان همگی به زندان های رسمی منتقل گردند."

بعد از این درخواست، دبیر شورای عالی امنیت ملی با آقای مرتضوی دادستان وقت تهران تماس می گیرد و "دستور رهبر انقلاب" به وی ابلاغ می شود اما آقای مرتضوی با این استدلال که جا در زندانهای دیگر وجود ندارد ازاجرای این کار طفره می رود اما آقای جلیلی تاکید می کند که "در صورت نداشتن جا در سایر زندانها، بازداشت شدگان همین روز آزاد گردند."

به نوشته این نشریه، دستور تعطیلی این بازداشتگاه زمانی صادر شده بود که فقط "خبر ضرب و شتم" بازداشتی ها به آیت الله خامنه ای رسیده بود و هنوز هیچ کشته ای در کار نبود اما "متاسفانه این موضوع را دادستان تهران عمل نکرده و فردای آن روز بازداشتگاه تعطیل و بازداشت شدگان منتقل می گردند."

اما دادستان سابق تهران این روایت را نادرست می داند و می گوید که آقای جلیلی ساعت هفت و نیم تا هشت عصر روز دوشنبه بیست ودوم تیر "با تلفن سیاسی دفتر اینجانب" تماس گرفته ولی "در این تماس تلفنی اساسا بحث تعطیلی بازداشتگاه کهریزک را نداشته و چنین امری اصلا در تیر ماه رخ نداده است و ابلاغ این امر که در مرداد ماه صورت گرفت از طریق صدا و سیما و سایر رسانه ها منتشر گردید."

آقای مرتضوی تائید می کند که دبیر شورای عالی امنیت ملی "بدون ذکر هیچ علتی" از وی خواسته که "بازداشت شدگان حوادث اخیر ۱۸ تیر به زندان اوین منتقل شوند."

دادستان سابق تهران اضافه می کند که صبح روز بعد یعنی بیست و سوم تیر دستور انتقال بازداشتی ها از کهریزک به اوین داده می شود و این گروه "در زندان اوین پذیرش شدند."

از کهریزک به اوین

اما ماجرا به اینجا خلاصه نمی شود و نشریه پنجره در باره انتقال بازداشتی ها و نحوه پذیرش آنها در اوین روایت می کند که چطور در مسیر راه یکی از بازداشتی ها "به دلیل صدمات وارده دچار تشنج می شود" اما ماموران توجهی به او نکرده و سرانجام نیز بعد از تماس ماموران با مافوق خود تصمیم گرفته می شود وی به کهریزک بازگردانده شود و نامش هم از لیست بازداشتی های اوین حذف شود. این فرد که نامی از او برده نشده بعد از جان دادن به کهریزک منتقل می شود.

وقتی کاروان بازداشتی ها کهریزک به اوین می رسد "مسئولان اوین به خاطر اوضاع بد جسمانی و ضعف بازداشت شدگان و بوی تعفن ناشی و صدمات بدنی" از پذیرش بعضی از آنها خودداری می کنند اما در نهایت ناچار به پذیرش آنها می شوند.

در عین حال مسئولان زندان اوین وقتی مشغول پذیرش کهریزکی ها بودند حال یکی بازداشتی ها به هم می خورد و نقش زمین می شود و ساعتی بعد روانه بیمارستان می شود.

مرتضوی "اتهام نافرمانی" از دستور آیت الله علی خامنه ای برای تعطیلی بازداشتگاه کهریزک را رد کرده است

نام این فرد مشخص نیست اما این بخش با روایت سهراب سلیمانی مدیر کل زندانهای استان تهران در باره مرگ محمد کامرانی تطبیق می کند. آقای سهرابی می گوید که "آقای کامرانی در صف پذیرش زندان حالش به هم می خورد و به بیمارستان لقمان منتقل می شود و قبل از فوت آزاد می شود و وقتی زنده بود تحویل خانواده اش شد اما به دلیل بیماری روز بعد در بیمارستان مهر فوت می کند."

دیگر جان باخته کهریزک آقای محسن روح الامینی است که به نوشته مجله پنجره، در ساعت یک و نیم بعد از ظهر (روز ۲۳ تیر) " یعنی روز انتقال کهریزکی ها به اوین، به بیمارستان شهدای تجرش منتقل و با عنوان "مجهول الهویه" پذیرش می شود."

اما آقای روح الامینی تنها تا ساعت شش و ده دقیقه صبح دوام می آورد و در بیمارستان جان می سپارد و "مسئولان بیمارستان گواهی فوت او را با عنوان مجهول الهویه صادر می کنند."

غیر از این دو نفر نام امیر جوادی فر و رامین آقازاده قهرمانی نیز در میان جان باختگان بازداشتگاه کهریزک به چشم می خورد.

پرونده باز کهریزک

در این پرونده نام آقای رادان جانشین فرمانده نیروی انتظامی نیز به میان آمده که در زمان اجرا طرح امنیت اجتماعی، کهریزک را مکان مناسبی برای "مجازات گردن کشان و ارازل و اوباش سابقه دار در نظر گرفت تا هوای جهنمی بالای چهل درجه جنوب تهران و فقدان امکانات اولیه بهداشتی برای زندانیان و محدودیت ها و شرایط سخت بدنی، آنها را به خود آورد."

کمیسیون وِیژه رسیدگی مجلس به زودی گزارش خود را تقدیم مجلس می کند و برخی گزارشها حاکی از آن است که در این گزارش غیر از مقصران درجه پائین نیروی انتظامی و قاضی پرونده، نام کسانی همچون سعید مرتضوی دادستان سابق تهران به میان آمده است.

بعد از این وقایع و تغییر رئیس قوه قضائیه آقای مرتضوی از قوه قضائیه به دادستانی کل کشور منتقل شده و پنجره از احتمال جابه جایی جانشین فرمانده نیروی انتظامی نیز خبر داده است.

عبدالحسین روح الامینی پدر محسن روح الامینی که یکی از کشته شدگان کهریزک است، به این نشریه می گوید:"ما امیدواریم با عوامل اصلی و پشت صحنه پرونده برخورد شود و فقط به مجازات این چند نفر عناصر سطح پائین و محلی جنایت بسنده نشود، عدالت واقعی زمانی اجرا می شود که آمران و مجوز دهندگان انجام این جنایت که در پست های بالای کشوری، قضایی و دانشگاهی قرار دارند، مجازات شوند."

سخنانی از کورش کبیر

فرمان دادم تا بدنم را بدون تابوت و مومیایی بخاک بسپارند تا اجزائ بدنم ذرات خاک ایران را تشکیل دهند

جملاتی از دکتر شریعتی

اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمیدانم... اینجا شده پائیز ، آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ است ، آنجا را نمیدانم... اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمیدانم. وقتی که بچه بودم هر شب دعا میکردم که خدا یک دوچرخه به من بدهد. بعد فهمیدم که اینطوری فایده ندارد. پس یک دوچرخه دزدیدم و دعا کردم که خدا مرا ببخشد.

هی با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم و وضع مان این است و آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن است! ... نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن

تحلیل قدرت دولت و جنگ داخلی

راسل نظام سلطنتی را مورد بحث و نقد قرار داده و نوشته‌است که اگر سلطنت موروثی نباشداحتمال جنگ داخلی بیشتر است. با استناد به نوشته‌های راسل درباره سلطنت در کتاب قدرت می‌توان اندیشه‌های سیاسی او را کاملا متفاوت از فیلسوفانی مثل افلاطون و ارسطو دانست که به ترتیب کتاب‌های جمهور و سیاست را نوشته‌اند.

راسل قدرت را وسیله تنازع در تنازع اخلاقی و سیاسی می‌داند اما از نظر او قدرت بیشترین هدف در دستگاه‌های اخلاقی که بیشترین تاثیر را داشته‌اند نیست. منظور راسل در این بخش از کتاب قدرت دورانی است که مردم با آن که به یکدیگر نفرت می‌ورزند همدیگر را مورد اذیت قرار می‌دادند تا دورانی که حرمت و احترام خود را متوجه کسانی می‌ساختند که نحوه دیگری از زندگی را مد نظر داشتند یعنی متوجه کسانی که انسان را همچون انسان در نظر داشتند نه محدود به ادیان.

راسل تبلیغ و تهییج را آزاد می‌داند به شرطی که مردم را به قانون شکنی برنینگیزد. راسل می‌نویسد: «وقتی دولتی اتحصار قدرت اقتصادی را در دست داشته باشد قدرتش به مقیاس عظیمی افزایش می‌یابد.» او نابرابری‌ها را دلیل از بین رفتن وسیله تبلیغ می‌داند مگر آن که درست برایشان پیش بینی شود. 

جنگ داخلی جنگی مسلحانه است که در درون مرزهای یک کشور به وقوع میپیوندد و بین دو یا چند گروه مشخص صورت می‌گیرد . اغلب مورخان می‌پندارند که جنگهای داخلی از نوع جنگهای درجه دوم می‌باشد. این قبیل جنگها بر خلاف سایر جنگها موجب پراکندگی و تخریب روحیه و وحدت ملی و مذهبی افراد جامعه می‌گرد. بنابراین می‌توان اظهار نمود که فقدان وفاق فرهنگی و نظام اجتماعی منشا جنگهای داخلی است.

مجازات اسلامی در ایران

حقوق بشر کمترین نقشی در مجازات اسلامی ندارد و نه تنها جمهوری اسلامی ایران دومین کشور در دارا بودن حکم اعدام ( ۳۰۷ اعدام در سال ۲۰۰۷ ) است بلکه به فجیع ترین وضع این احکام را اجرا می کند . 

 جمهوری اسلامی در لباس میش ولاالضالین را می کشد . اینان پیامبران دروغین اند که باید از آنها دروری کرد.

ایران کهن با صدای شهرام ناظری

ایران کهن یار یار دبستانی Ancient Iran school friend

منصور تهرانی که در سال ۱۳۵۹ برای فیلمش " از فریاد تا ترور " شعر و آهنگ یار دبستانی را سرود شاید نمی دانست در طول سی سال به مردمی ترین ترانه جنبش های آزادیخواه تبدیل میشود. و شهرام ناظری این روزها در "جنبش سبز مردمی" با زنده کردن شعر ایران کهن "فریدون مشیری"  روایتی تازه از ایران امروز را زمزمه کرده است. "ایران کهن در خطر افتاده خبر شو .."

Mansor Tehrani who composed the song "school friend" for his movie "from cry until terror" in 1980,may didn't know his poetry will be the most humanity song for freedom in recent 30 years. These days, Shahram Nazeri sing the poetry " Ancient Iran " from Freydoon Moshiri in " humanity green revolution ". "Ancient Iran is in danger ..."a 

    (  click hear to listen to song)کلیت کنید: ایران کهن با صدای شهرام ناظری 

عجیب ترین زندان دنیا

ویدیوی انتخاباتی ایران که جهانی را لرزاند

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/06/090629_vd_ir88_elction_shook_iran.shtml?s

سال شیلر؛ شاعر آرمان‌های روشنگری - علی امینی نجفی

فریدریش فون شیلر یکی از نخستین سرایندگان غرب بود که آثارش به ایران رسید

فریدریش شیلر در کنار گوته یکی از دو قله‌ی بلند ادبیات آلمان است که مقام و اهمیت خود را تا امروز حفظ کرده است. نمایشنامه‌های شیلر همچنان در تئاترها روی صحنه می‌رود و ترانه‌های او در آثار آهنگسازان به گوش می‌رسد.

بنیاد یونسکو در آلمان امسال را سال شیلر خوانده است. شاعر نامدار آرمان‌های روشنگری ۲۵۰ سال پیش در دهم نوامبر ۱۷۵۹ به دنیا آمد.

کودکی و نوجوانی شیلر زیر فشارهای سیاسی و اجتماعی گذشت. پدرش افسر ارتش بود و از رعایای مطیع حاکمیت. به فرمان دوک ایالت وورتمبورگ، که بر تمام زیردستان فرمان می‌راند، شیلر در ۱۴ سالگی وارد آموزشگاه نظامی شد.

او به زودی از اجبارهای زندگی ارتشی بیزار شد و با عصیانی زودرس به آن واکنش نشان داد: از سویی به مطالعۀ آثار جنبش روشنگری به ویژه آثار امانوئل کانت پرداخت، و از سوی دیگر با محافل و گروه‌هایی رابطه برقرار کرد که در راه آزادیخواهی مبارزه می‌کردند.

شیلر جوانی هجده ساله بود که تمام نفرت و بیزاری خود از بیداد و زورگویی را در نمایشنامه‌ی راهزنان به بیان آورد. او که از انتقام‌جویی زمامداران بیمناک بود، نمایشنامه را با نامی ناشناس به اجرا گذاشت.

اما دوک وورتمبورگ که از خالق واقعی اثر باخبر شده بود، بر آن شد تا با تنبیه و مجازات ارادۀ شیلر را در هم بشکند. شیلر نه تنها در برابر فشارهای دوک تسلیم نشد، بلکه با عزم و جسارت بیشتری به سرپیچی از فرمان نظام ادامه داد. او سرانجام مخفیانه از دوک‌نشین وورتمبورگ گریخت.

شیلر خارج از زادوبوم خود موفق شد با آزادی بیشتری آثار خود را خلق و منتشر کند، اما این آزادی برای او به بهای آشفتگی و بی‌سروسامانی تمام شد.

نخستین کتاب آلمانی که حدود یک قرن پیش به زبان فارسی ترجمه و منتشر شد اثری از شیلر بود. مقارن انقلاب مشروطه یوسف اعتصام‌الملک، نویسنده‌ی فرهیخته‌ ایرانی و پدر پروین اعتصامی، شاعرۀ نامی، نمایشنامه "خدعه و عشق" را از زبان فرانسه به فارسی برگرداند.

روح عاصی شیلر، اعتقاد عمیق او به موازین روشنگری، دفاع او از مواد اعلامیۀ جهانی حقوق بشر و عشق به ایدآل‌های برآمده از انقلاب کبیر فرانسه، آزادی و برابری و برادری در آثار این شاعر موج می‌زند.

"چکامه شادی" که شیلر در ۲۷ سالگی سرود، در سمفونی نهم لودویک وان بتهوون جاودانه شد. اتحادیه اروپا در سال ۱۹۸۵ بخش آوازی سمفونی با کلمات فریدریش شیلر را به عنوان سرود رسمی برگزید.

مرگ در اوج شکوفایی

خلاقیت ادبی شیلر در عین سرگشتگی و پریشانی، در اوج شکوفایی بود. او همواره از ارباب قدرت می‌گریخت و زمامداران نیز به او بدبین بودند. تنها محافل کوچک هنری بودند که ارج و مقام ادبی او را قدر می‌شناختند.

شیلر در سال ۱۷۹۹ در وایمار اقامت گزید. در این شهر او از دوستی و حمایت گوته برخوردار شد که قطب ادبی آلمان به شمار می‌رفت.

شیلر تنها شش سال آخر زندگی را در وایمار زندگی کرد، اما در همین دوران کوتاه برخی از مهمترین آثار نمایشی خود را آفرید:

ماریا استوارت، دوشیزه اورلئان، عروس مسینا، ویلهلم تل و اشعار فراوان.

همچنین برای نخستین بار در وایمار بود که شیلر و خانواده‌اش از آسایش و رفاهی نسبی برخودار شدند، اما آزمون‌های سخت زندگی جسم و جان شیلر را از پای در آورده بود. شیلر در ۱۸۰۵ در ۴۶ سالگی درگذشت.

در آستانه‌ی دوران نو فریدریش فون شیلر یکی از نخستین سرایندگان غرب بود که آثارش به ایران رسید.

نخستین کتاب آلمانی که حدود یک قرن پیش به زبان فارسی ترجمه و منتشر شد اثری از شیلر بود. مقارن انقلاب مشروطه یوسف اعتصام‌الملک، نویسنده‌ی فرهیخته‌ی ایرانی و پدر پروین اعتصامی، شاعرۀ نامی، نمایشنامه "خدعه و عشق" را از زبان فرانسه به فارسی برگرداند.

محمد علی جمالزاده و بزرگ علوی، از پیشگامان داستان‌نویسی مدرن ایران، مترجمان بعدی آثار شیلر بودند.

بزرگ علوی به سال ۱۳۰۹ نمایشنامه‌ی "دوشیزه اورلئان" را از زبان آلمانی ترجمه و منتشر کرد.

در سال ۱۳۳۴ نمایشنامه‌های "دون کارلوس" و "ویلهلم تل" به ترجمۀ محمدعلی جمالزاده منتشر شد و در سال ۱۳۳۶ نمایشنامه‌های راهزنان و "توطئۀ فیسکو" به ترجمۀ عبدالحسین میکده.

دوستداران موسیقی کلاسیک با برگردان فارسی برخی از ترانه‌های شیلر از روی ترجمه‌های گوناگون آشنا هستند.