یکی از روزهایی که مردمان مترقی جهان ، جشن می گیرند و از آن بعنوان روز خوب و فر خنده یاد می کنند، روز هشتم مارس یا هجدهم اسفند است.
در یک چنین روزی یعنی روز ۸ مارس ۱۸۷۵ زنان کارگر کارخانجات نساجی در شهر نیویورک برای بهبود شرایط کارشان و در اعتراض به پایین بودن سطح دستمزد شان ، دست به تظاهرات زدند. این حرکت به درگیری قهر آمیز با پلیس آمریکا انجامید و پلیس بطور وحشیانه به تطاهرات حمله کرد و آنرا سرکوب نمود. عده ای از زنان تظاهر کننده زخمی و دستگیر شدند. این مسئله باعث شد که زنان کارگر دیگر هم کم کم به حقوق انسانی خود آگاهی پیدا کنند . و سعی کنند که راه آنها را ادامه بدهند . حرکت اعتراضی هر سال به حالت آشکار و یا مخفی در کارخانه های مختلف ادامه پیدا کرد. روز ۸ مارس ۱۹۰۷ مجددا زنان نساج آمریکا با خواست ۱۰ ساعت کار روزانه دست به تظاهرات می زنند که این بار هم تظاهرات آنها با سرکوب پلیس روبرو می گردد و به دستگیری بسیاری از زنان منجر می شود. در این تظاهرات عده ی زیادی از مردان کارگر و زنان طبقات دیگر جامعه نیز شرکت می کنند. در سال ۱۹۰۸ حزب سوسیالیست آمریکا به تشکیل کمیته ملی زنان برای کمپین حق رأی زنان در انتخابات اقدام می کند و در مارس همان سال کارگران زن بافنده سوزنی با خواست ممنوع کردن کار برای کودکان و کسب حق رأی زنان درنیویورک تظاهرات می کنند. رویدادهای ۸ مارس همان سال سبب گردید که در سال بعد یعنی سال ۱۹۰۹ این روز بعنوان نخستین روز ملی زنان در آمریکا تثبیت شود.
این روز کم کم به روز مخالفت زنان کارگر با دولت و کارفرمایان سرمایه دار ، برای بهبود شرایط کار و کسب حقوق اجتماعی برای کل زنان در سراسر دنیای صنعتی ، تبدیل می گردد.
در کنگره ی بین المللی سوسیالیستها که در سال ۱۹۱۰ در کپنهاگ دانمارک برگزار گردید ، " کلارا زتکین " زن سوسیالیست از حزب سوسیال دموکرات آلمان ۸ مارس را بعنوان روز جهانی مبارزه زنان پیشنهاد می کند. کنگره این پیشنهاد را تصویب میکند. یک میلیون زن سوسیالیست و کارگر و دیگر اقشار اجتماعی همراه مردان خواهان حقوق سیاسی ـ اجتماعی برابر برای همه زنان و مردان شدند . آنها در ۸ مارس سا ل ۱۹۱۱ در کشورهای آلمان ، دانمارک ، سویس و استرا لیا تظاهراتی بر پا می کنند . و با جشن و سخنرانی ، خواهان حق رأی ، حق کار و آموزش حرفه ای برای زنان شدند. در همین سال در روسیه و چین هم تظاهراتی به مناسبت ۸ مارس بر گزار شد در مدتی کمتر از یک هفته از ۸ مارس در آتش سوزی " تریانکل" در شهر نیویورک به خاطر نبود دستگاههای امنیتی و بدی شرایط کار، ۱۴۹ زن کارگر جان باختند. همین موضوع باعث شد که تظاهرات ۸ مارس سال بعد به طور وسیعی در سراسر دنیای متمدن برگزار شود و بدی شرایط کار، مورد اعتراض قرار گیرد و محکوم گردد.
با شروع جنگ جهانی اول ، میلیونها مرد به جبهه ها گسیل شدند . زنان سوسیالیست در این سالها تظاهرات ۸ مارس را بر علیه جنگ و کشتار و خرابی ناشی از آ ن برگزار کردند.
در ۸ مارس ۱۹۱۷ در روسیه زنان علیه افزایش قیمت ها، تعطیلی کارخانجات و اخراج کارگران دست به تظاهرات زدند. این تظاهرات در رویداد انقلاب فوریه همان سال در روسیه تأثیر زیادی داشت.
در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم تا اوایل دهه ۶۰ روز جهانی زن جلوه چندانی نداشت . چون زنان توانسته بودند به مقدار زیادی از خواستهای خود دست یابند. با رشد جنبش زنان در دهه ۶۰ این روز هم بار دیگر اهمیت یافت. سال ۱۹۷۵ از طرف سازمان ملل متحد ، سال بین المللی زنان اعلام شد و دو سال بعدتر یعنی سال ۱۹۷۷ یونسکو ۸ مارس را به عنوان روز جهانی زن، به رسمیت شناخت. از آن روز به بعد ، در چنین روزی مردان به زنان گل یا هدیه تقدیم می کنند و بدینوسیله از مبارزات انسانی زنان قدردانی می کنند.
اکنون در مجلس سوئد ۱۶۵ نفر از نمایندگان ، یعنی بیش از ۴۷ درصد آنها ، زن هستند.
در سالهای اخیر با توجه به شرایط نا بسامانی که برای زنان در سراسر جهان و بویژه برای زنان کارگر در کشورهایی با حکومت دینی ، ایجاد شده است، روز جهانی زن می رود تا همان جایگاه اولیه خود ، که دفاع از شرایط بهتر کاری و حقوق اجتماعی زنان می باشد را بدست آورد.
زنان ایران در تظاهرات و گردهمایی هایی که در ۸ مارس ۲۰۰۳ در تهران و سایر شهرهای ایران برگزار کردند، ضمن مطرح کردن دیگر درخواستهای انسانی و اجتماعی خود، خواستار گنجاندن روز ۸ مارس در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ، بعنوان روز جهانی زن شدند.
شبنم زنده زبان
دوشنبه 5 بهمنماه سال 1388 ساعت 10:53 ق.ظ
زمان گردهمایی: روز شنبه ۲۳ ژانویه از ساعت ۱۶ تا ۱۷ محل گردهمایی: Place de la Monnaie 1000 Bruxelles
گردهمایی سراسری و جهانی زنان و مادران برای حمایت از مادران صلح و عزادار در ایران
برای حمایت از حرکت هفتگی مادران در پارک لاله تهران و اعتراض به دستگیری آنان که هر هفته توسط نیروهای امنیتی رژیم انجام میگیرد، ما تعدادی از زنان و مادران مقیم بلژیک، شما را به یک گردهمایی در روز شنبه ۲۳ ژانویه فرا میخوانیم.
شبنم زنده زبان
دوشنبه 5 بهمنماه سال 1388 ساعت 08:38 ق.ظ
انقلابی اسلامی که با وعده تحقق آرمان ها، با تحقق آزادی و کرامت انسان آغاز می شود و به استبداد و آدمکشی و سرکوب می انجامد؛ مانندسرنوشت انقلاب فرانسه و روسیه و... است.
ملتی که در دوران پیروزی انقلاب خود، به ماموران نظامی گل تقدیم می کرد، و درلوله تفنگ شاخه های سرخ و سپید میخک می گذاشت و شاهد لبخند نظامیان بود، کارش بجایی می رسد که ماموران امنیتی و نظامی به سویش تیر مستقیم شلیک می کنند. ملتی که قرار بود زندان اوینش دانشگاه شود، با زندانی کردن دانشگاهیان و نویسندگان و روزنامه نگاران، اوین را برایش تبدیل به بزرگ ترین زندان نخبگان جهان کردند. ملتی که گمان می کرد اسلام آئین مهر و مدارا و حرمت و کرامت انسان است، با ولایتی روبرو شد، که به نام اسلام از هیچگونه قساوتی پرهیز نمی کند. اسلامی که پیامبرش مکه را با صلح فتح کرد و در برابر شعار" امروز روز انتقام است"فرمان داد تا شعاراین باشد که:" امروز روز مهربانی و محبت است" تبدیل به آئینی شده است که کمترین نشانی از مهر و مدارا در آن نیست
ولایتی که حقوق مخالفان رابه رسمیت می شناخت و هیچ گاه حقوق مخالفان را از بیت المال قطع نمی کرد و تنها زمانی پس از اتمام حجت های بسیار با خوارج جنگید که آنان دست از مبارزه مسلحانه بر نداشتند، تبدیل به ولایتی شده است که کمترین ابراز مخالفت به محرومیت از شغل وزندگی و زندان می انجامد. پس از سی سال از رحلت پیامبر اسلام این دگرگونی در تاریخ اسلام پیش آمد. از مهر و مدارای پیامبر تا قساوت و سرکوب حاکمیت اموی...از چشمه درخشنده تا رودخانه ای زهرآگین...از آرمان تا فاجعه...در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ماه سال 1357 هستیم. فرصتی است تا به این پرسش پاسخ دهیم که چگونه یک آرمان تبدیل به فاجعه شد؟ و راه برون رفت از این فاجعه چیست و کدام است؟
شبنم زنده زبان
سهشنبه 29 دیماه سال 1388 ساعت 11:59 ب.ظ
از منظر عشق رنگ عالم سبز است من عاشقم و رنگ جهانم سبز است در شهر خبر رسیده از بوی بهار رویای همه، زیاد یا کم، سبز است چشمم پر تصویر سیاهی است ولی... روح من از آن روز که زادم سبز است! ابلیس اگر چه در بهشت است هنوز غم نیست، که سرنوشت آدم سبز است! هر چند که از باد خزان می لرزیم اندیشه این شاخه سر خم سبز است با این همه ظلمی که سیاهی کرده است تردید ندارم که خدا هم سبز است!
یک سند کامل و غیر قابل انکار برای اثبات نقض قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
روزنامه کیهان وابسته به دفتر مقام رهبری جمهوری اسلامی در صفحه سوم شماره 19559 (مورخ 24 امرداد 1388) گزارشی را که در زیر آمده است به نقل از خبرگزاری مهر چاپ کرده است:
"مدیر مشارکت های مردمی سازمان آموزش و پرورش شهر تهران گفت: با اجرای طرح جامع نظارت بر مدارس غیردولتی 90 درصد مدارس غیردولتی تهران رتبه بندی شده اند. مهدی جلالی در گفتگو با مهر، درباره چگونگی این درجه بندی گفت: مدارس غیردولتی در سه درجه تقسیم شده اند و گواهی رتبه خود را نیز دریافت کرده اند. طرح نظارت جامع بر مدارس غیردولتی چهارسال پیش مطرح شد که یکی از بندهای آن درباره رده بندی این دسته از مدارس بود. مدیر مشارکت های مردمی سازمان آموزش و پرورش شهر تهران افزود: البته مدارس در هر درجه که قرار بگیرند به دو دسته الف و ب تقسیم می شوند. برای مثال: مدرسه درجه یک الف یا درجه یک ب و درجه دو الف و درجه دو ب. پیش از این جلالی عنوان کرده بود که حدود دو هزار مدرسه غیر دولتی در تهران مشغول به فعالیتند و بیش از 175 هزار دانش آموز در این مدارس درس می خوانند. جلالی با بیان اینکه درجه بندی مدارس برای اطلاع متقاضیان ثبت نام است و اکثر این مدارس گواهی «درجه» خود را در تابلو اعلاناتشان نصب کرده اند که می تواند والدین دانش آموزان را برای ثبت نام و میزان شهریه مدرسه راهنمایی کند.".
این گزارش و اعتراف مقام آموزش و پرورش (مهدی جلالی) به وجود دو هزار مدرسه پولی با 175 هزار دانش آموز در شهر تهران یک سند کامل و غیر قابل انکار برای اثبات نقض اصل سی ام قانوس اساسی جمهوری اسلامی ایران است که هر رئیس جمهور این کشور به پاسداری و اجرای دقیق آن در مجلس سوگند یاد می کند و اصل سی ام تاکید بر رایگان بودن تحصیلات تا پایان دوره متوسطه دارد که قبل از انقلاب و تا چند سال پس از آن رایگان و یکنواخت بود. آیا قوه قضایی متوجه این نقض آشگار قانون اساسی جمهوری اسلامی شده است؟. 175 هزار دانش آموز بار سنگینی را از دوش آموزش و پرورش تهران بر نمی دارد.
روز درخشان دیگری درتاریخ ایرانیان: احیاء حاکمیت ملی
پانزدهم ژانویه سال 946 میلادی (25 دیماه) احمد دیلمی (معزالدوله) بغداد را متصرف شد، المستکفی بیست و دومین خلیفه عباسی را برکنار کرد و با این اقدام حکومت سراسر ایران بار دیگر در دست ایرانیان قرار گرفت و تجدید حاکمیت ملّی که مردانی چون ماکان و مرداویز از مازندران و دیلمان، بابک خرمدین از آذربایجان، سیستانی ها (ایرانیان خاوری که امروز افغان خوانده می شوند) به ویژه صفاریان، خراسانی ها به ویژه سامانیان و ... در راهش تلاش کرده و جان باخته بودند به تحقق پیوست. علی، احمد و حسن دیلمی پسران بویه از پیروان و دستیاران «مرداویز» قهرمان ملّی ما بودند که آرزوها و اندیشه های وی را دنبال کردند. بوئیان «شیعه اثنی عشری» را با ناسیونالیسم ایرانی درآمیختند تا میهن آنان ماهیتی کاملا مستقل داشته باشد؛ درست به همان گونه که آئین زرتشت ستون ناسیونالیسم ایرانی در دوران ساسانیان بود. احمد از سوی برادر خود علی دیلمی مامور پس گرفتن خوزستان و تصرف بغداد بود که به انجام هر دو ماموریت موفق شد. احمد چون شنید که خلیفه برکنار شده از دسیسه کردن دست برنداشته دستور مجازات اورا داد که حکم به نابیناشدن او داده شد تا نتواند توطئه کند و این حکم که احمد شخصا در تعیین نوع مجازات مداخله نداشت به اجرا درآمد. تاریخ نگاران اروپایی 15 ژانویه 946 میلادی (پس گرفتن پایتخت امپراتوری باستانی ایران ـ فتح مقرّ خلیفه عباسی) را برای ایرانیان روزی بزرگ نوشته اند - روزی درخشان همانند روزی که کوروش بزرگ ایجاد ایران را اعلام داشت و روزی که اشکانیان مقدونیهای اشغالگر (جانشینان اسکندر) را به مدیترانه ریختند. مقدونی ها «سلوکیه» را در کنار دجله ساخته بودند تا از آنجا بر آسیای غربی حکومت و نظارت کنند که اشکانیان پس از بیرون راندن آنان از آسیا، تیسفون (مداین ـ واقع در 36 کیلومتری جنوب بغداد امروز) را در سوی دیگر دجله ساختند و دو دولت اشکانی و ساسانی ایران حدود هزار سال از این شهر بر امپراتوری پهناورشان حکومت کردند و مانع پیشروی اروپاییان (رومیان) در آسیا شدند. هر دو دودمان خطر نزدیک بودن به مرز رقیب (امپراتوری غرب = روم ) را تحمل کردند و پایتخت را از تیسفون به یک شهر مرکزی انتقال ندادند. بغداد در دسامبر سال 1534 از دست ایران خارج شد و موقتا به دست سلطان سلیمان امپراتور عثمانی افتاد که خود را خلیفه مسلمین می خواند و بغداد را برای اثبات ادعای خود لازم داشت. دولت صفویه ایران بعدا بغداد را از عثمانی ها پس گرفت و در آنجا یک پادگان ثابت به وجود آورد و یک واحد نظامی نیرومند مستقر ساخت. جنگ متناوب ایران و عثمانی بر سر بغداد دو قرن طول کشید و در زمان نادرشاه مصالحه صورت گرفت؛ ایران از دعاوی خود بر بغداد دست کشید و عثمانی حاکمیت ایران بر ایروان (پایتخت کنونی ارمنستان) و همه قفقاز جنوبی را برسمیت شناخت.
تاکید مصدق بر حاکمیت ملی و مالکیت منابع عمومی
دکتر مصدق در منزل و در حالی که هنوز از بستر بیماری برنخاسته بود هفت ساعت تمام با سفیر آمریکا که به میانجیگری نزد او رفته بود مذاکره کرد
لوی هندرسون سفیر وقت آمریکا در ایران 25 دی ماه 1331 (15 ژانویه 1953) پیشنهاد تازه مورد موافقت انگلستان برای حل مسئله نفت ایران را به دکتر مصدق رئیس دولت تسلیم کرد و این دو در این زمینه هفت ساعت باهم گفت و گو کردند. این مذاکرات در خانه دکتر مصدق در خیابان کاخ (خیابان فلسطین امروز) انجام شد، زیرا که رهبر وقت ایران هنوز از بستر بیماری برنخاسته بود. در این مذاکرات دکتر مصدق پیشنهاد تازه را مغایر حاکمیت ملی و اصل کنترل ثروت عمومی هر کشور مستقل خواند و نظر خود را اعلام داشت. سی و پنج روز بعد (اول اسفند) هندرسون پیشنهاد تازه انگلستان را که مورد تایید آمریکا هم قرار گرفته بود به دکتر مصدق تسلیم داشت که ضمن آن ملی شدن صنعت نفت ایران و مالکیت دولت ایران بر آن برسمیت شناخته شده بود، اما قیمت گذاری و فروش در دست ایران نبود و به علاوه، بر امور فنی آن باید کارشناسان خارجی نظارت داشته باشند که مصدق آن را هم مغایر قانون ملی شدن صنعت نفت و حاکمیت ملی خواند. «تاریخ» نشان داد که پس از براندازی 28 مرداد، همین پیشنهاد (طرح) با جزیی تفاوتی به اجرا در آمد، شرکت ملی نفت باقی ماند و طرف قرار داد با کنسرسیوم نفت شد. هندرسون یکی از دست اندرکاران براندازی 28 مرداد بود.
شبکه جنبش راه سبز(جرس): دکتر عبدالکریم سروش در ایران و جهان به عنوان یک روشنفکر دینی و متفکری نو اندیش شناحته می شود که سهم انکار ناپذیری در تدوین و ترویج اندیشه اصلاح طلبی و نو اندیشی دینی در ایران بعد از انقلاب اسلامی داشته است. دکتر سروش که از امضا کنندگان بیانیه پنج روشنفکر دینی - خواسته های بهینه جنبش سبز- است در گفت و گو با جرس اعلام
شبکه جنبش راه سبز(جرس): شش سال پیش که عمادالدین باقی طرح تاسیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان را با گروهی از همفکران خود در میان می گذاشت امید داشت با رواج گفتمان حقوق بشر در جامعه ایران سرانجام نهاد قدرت نیز در مقابل حقوق شهروندان سر تسلیم فرود بیاورد.
شبکه جنبش راه سبز (جرس): حضور گسترده نیروهای لباس شخصی و نظامی در مراسم تشییع جنازه استاد ترور شده دانشگاه تهران از یکسو و بازداشت عکاسان حاضر در مراسم و همچنین برخی سخنان نزدیکان استاد مسعود علی محمدی احتمال دخالت نیروهای امنیتی کشور در ترور این استاد دانشگاه را تقویت می کند.
امیر ارشد تاجمیر، فرزند شهین مهین فر گوینده و مجری پیش کسوت رادیو و تلویزیون و شهید عاشورایی میدان ولیعصر که توسط خودروهای نیروی انتظامی زیر گرفته شده بود به خاک سپرده شد. عصر روز شنبه ۱۲ دی و پس از یکهفته پیگیری خانواده شهید تاجمیر برای دریافت پیکر فرزندشان، این جوان برومند در ساعتی غیر معمول که در بهشت زهرا خاکسپاری صورت نمیگیرد، بصورتی سریع و با عجله به خاک سپرده شد.
روز شنبه ۱۲ دی هم مانند تمام روزهای بعد از عاشورا، خانواده شهید امیر ارشد تاجمیر پیگیر دریافت پیکر فرزندشان بودند که نزدیک ساعت ۳ بعدازظهر و در پزشکی قانونی کهریزک از طرف مامورین به ایشان اعلام میشود که میتوانند پیکر فرزندشان را دریافت کرده و به خاک سپارند. ابتدا تصور میشود که پیکر تحویل سردخانهی بهشت زهرا داده میشود تا صبح یکشنبه مراسم خاکسپاری انجام شود اما خیلی سریع و صریح به ایشان اعلام میشود که خاکسپاری باید تا ساعت ۴/۵ همانروزانجام شده و پایان پذیرد. خانوادهی این شهید باید در این فاصلهی کوتاه هم اقوام و آشنایان را خبر میکردند و هم با فرزند و جگر گوشهشان وداع مینمودند. به آنها سفارش اکید هم میشود که جز اقوام نزدیک کسی را خبر ننمایند و مراقب باشند تا مراسم در نهایت آرامش و بی سر و صدا انجام شود. بدین ترتیب در ساعتی که تمام بخشهای بهشت زهرا اعم از اداری و غسالخانه برای عموم تعطیل شده بود و طبیعتا اطراف غسالخانه هم کاملا خلوت بود پیکر این شهید را شستشو داده و کفن کرده و با همراهی مامورین لباس شخصی بیرون آوردند. محل دفن هم از پیش تعیین و آماده شده بود و امکانی برای تصمیم گیری خانواده نبود. سه خودروی نیروی انتظامی و تعداد زیادی مامور لباس شخصی مشایعت کنندگان را همراهی میکردند. هنگام خاکسپاری نیز مامورین لباس شخصی در میان و همچنین پیرامون حاضرین ایستاده و از همه عکس و فیلم تهیه میکردند. تعدادی سرباز باتوم بدست هم در میان آن جمعیت کوچک مستقر شده بودند. چند مامور زن هم میان بستگان زن این شهید ایستاده بودند که با یکی از زنان جوان حاضر که به شدت بیقراری میکرد و در آن حال روسریاش به پشت سرش سُر خورده بود برخورد ناشایستی داشتند و الفاظ بسیار زشت و زنندهای را نسبت به او به زبان آوردند. حتی تصور اینکه یک زن بتواند چنین دریده و رکیک ناسزا بگوید هم خیلی عجیب بود اما خواهران امنیتی بخاطر اینکه این بانوی عزادار روسریاش افتاده بود و در عین حال بیتابی میکرد با الفاظی رکیک و خیابانی نسبتهای ناپسندی به او دادند.
همچنین خیلی سعی شده بود آثار دهشتناک ناشی از زیر گرفته شدن این جوان برومند را بر روی صورتش بپوشانند. میزان مواد رنگدار و سفید کننده بر روی صورت او بوضوح نشان میداد که سعی زیادی شده تا آثار شدید و فراوان جراحات پیدا نگردد. مامورین دفن به توصیه مامورین امنیتی خیلی سریع مراسم را انجام داده و روی پیکر این عزیز را پوشاندند و فرصت عزاداری به خانواده و بستگان داغدار داده نشد. با پوشاندن و پر کردن قبر از حاضرین و عزاداران خواسته شد تا سریع محل را ترک کنند. جوانی که از مراسم عکسبرداری میکرد توسط لباس شخصیها دستگیر شد ولی پس از مدتی و با چند سئوال و جواب و همچنین خالی کردن حافظه دوربینش رها شد.
ساعت ۴/۵ بعد از ظهر پیکر این جوان برومند به خاک سپرده شده بود و خانوادهاش ناچار به ترک آرامگاه او بودند. امیر ارشد تاجمیر در قطعه ۳۰۲، ردیف ۱۶۶، شماره ۷ به خاک سپرده شده است.
هنوز از امکان و نحوه برگزاری مجلس ترحیم و یادبود این عزیز خبری نیست. چنانچه مجلسی باشد همینجا اعلام میشود تا آزادگان ایران با حضور آرام و سبز خود یاد این عزیز سفر کرده را گرامی دارند و تسلای خاطر بازماندگانش باشند.
میر ارشد تاجمیر فرزند ایرج تاجمیر و شهین مهین فر (گوینده و مجری پیش کسوت رادیو وتلویزیون) در هجوم وحشیانهی خودروهای نیروهای انتظامی به میان مردم در میدان ولیعصر تهران مورد اصابت شدید قرار گرفت و سپس توسط همان خودروها از روی بدن نیمه جان او رد شدند. وی پس از انتقال به بیمارستان جان به جان آفرین تسلیم کرده است. او ۲۵ ساله و از صدابرداران رادیو بوده است.
عمال حکومت با توجه به خانواده هنرمند این جوان قصد اجرای سناریوی عوام فریبانهای برای این شهید داشتند که با مخالفت خانوادهاش به اجرا نرسید. همینجا و در فرصت مقتضی جزئیات این ماجرا منتشر خواهد شد.
دکتر اطاعت در برنامه روبه فردا کولاک کرد (۴۸۴ امتیاز ) 
امیر ارشد تاجمیر، فرزند شهین مهین فر گوینده و مجری پیش کسوت رادیو و تلویزیون و شهید عاشورایی میدان ولیعصر که توسط خودروهای نیروی انتظامی زیر گرفته شده بود به خاک سپرده شد. عصر روز شنبه ۱۲ دی و پس از یکهفته پیگیری خانواده شهید تاجمیر برای دریافت پیکر فرزندشان، این جوان برومند در ساعتی غیر معمول که در بهشت زهرا خاکسپاری صورت نمیگیرد، بصورتی سریع و با عجله به خاک سپرده شد.
